Vogelvrij Trilogie by Brenda Novak

Author:Brenda Novak
Format: epub

Hoofdstuk 18

John Hutchinson was wel de laatste persoon die Peyton wilde zien, zeker nu, vlak voordat ze naar huis zou gaan. Vandaag had ze minder uren gewerkt dan gebruikelijk, maar het slaapgebrek van het weekend en de stress van haar persoonlijke en professionele leven begonnen hun tol te eisen. Ze kon zich niet herinneren wanneer ze voor het laatst zo moe was geweest. Shelley was al een uur eerder vertrokken, en ze zou het liefst het voorbeeld van haar assistente volgen – bij voorkeur zonder nog iemand te hoeven spreken.

Ze zag echter aan Johns gezicht dat ze niet onder deze ontmoeting uit zou komen. McCalley had hem de conclusie van het onderzoek meegedeeld.

‘Kan ik je even spreken?’ vroeg hij op gespannen toon.

Ze was opgestaan zodra hij zijn hoofd om de deur van haar kantoor had gestoken. Uit tegenzin om deze emotioneel geladen kwestie op dit moment af te handelen, had ze bijna gezegd dat het tot de volgende dag zou moeten wachten. Haar plichtsgevoel weerhield haar daar echter van. ‘Natuurlijk. Kom binnen.’

Aan zijn strakke gezicht was te zien dat het nieuws slecht was gevallen. ‘Ik neem aan dat inspecteur McCalley je heeft ingelicht?’ vroeg ze.

‘Inderdaad.’

Ze liet zich op haar stoel zakken, ervan uitgaand dat hij aan de andere kant van haar bureau plaats zou nemen. ‘Het spijt me, John.’

Hij bleef staan, duidelijk geagiteerd. ‘Dus hij is ook bij jou geweest? Je wist ervan?’

‘Uiteraard. Ik heb hem vanochtend gesproken. Na de feiten zorgvuldig bestudeerd te hebben, moet ik hem gelijk geven. Een schorsing is op zijn plaats. Je hebt een ernstige fout gemaakt.’

‘Maar ik wilde niemand verwonden!’

Was dat waar? Uit de getuigenverklaringen bleek iets anders, wat Peyton had verbaasd. Ze was niet naïef – ze wist dat sommige bewaarders de grenzen zo nu en dan overschreden. Van John had ze dat echter nooit verwacht. ‘Je bent te ver gegaan. Stel dat Bentley Riggs aan de gevolgen van die schop was overleden?’

‘Maar hij ís niet overleden. Hij maakt het prima – zo goed dat hij aan iedereen die het horen wil, vertelt dat hij me een keer te grazen zal nemen.’

Ze weigerde zich af te laten leiden van de hoofdzaak. Riggs was niet degene die terechtstond. ‘Hij viel en verwondde zijn schedel toen je hem schopte. En er zijn… Laat maar.’

‘Wat wilde je zeggen?’

Ze wist niet zeker of ze hier wel op wilde ingaan. Ze vond echter dat ze het hem verplicht was om haar besluit te onderbouwen. En dus maakte ze haar zin af. ‘Er zijn mensen die zeggen dat je die vechtpartij hebt aangegrepen als een excuus om je agressie te botvieren.’

Theatraal hief hij zijn handen. ‘Dat kun je niet menen! Wie heeft dat gezegd? Andere gedetineerden? Alsof die het ooit voor mij op zouden nemen.’

‘Niet alleen gedetineerden.’ Dat was nu juist het schokkende.

Zijn blik werd zo koud dat ze bijna huiverde. Zo had ze hem nooit eerder gezien. ‘Je bedoelt… Rathman? Ulnig? Mijn bloedeigen collega’s beweren dat ik te ver ging?’

‘Ik ga er liever niet op in wie wat precies heeft gezegd.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.